آناتومی مچ پا
در ایجاد مفصل مچ پا 3 استخوان تیبیا ( درشت نی ) ، فیبولا ( نازک نی ) و قاپ ( تالوس ) شرکت دارند  که اهمیت و نقش دو استخوان تالوس و تیبیا بمراتب بیشتر است .
این 3  استخوان توسط رباط ها و کپسول مفصلی به هم ارتباط آناتومیک پیدا می کنند .برای پایداری مچ پا سطح مفصلی بین تالوس و تیبیا اهمیت زیادی دارد . از آنجا که سطح مفصلی قدامی تالوس پهن تر است چنانچه پا به بالا خم شود ( دورسی فلکسیون ) تماس سطوح مفصلی بین تالوس و تیبیا افزایش یافته و استحکام و پایداری مفصل مچ افزایش می یابد . ولی در حرکت مخالف ( پلانتارفلکسیون ) که پا به سمت پائین خم می شود . این پایداری کاهش و احتمال آسیب به مچ و لیگامانها ( رباط ها ) افزایش پیدا می کند .
مچ پا را می توان بصورت یک حلقه در نظر گرفت که دو کمپکس خارجی و داخلی دارد .
کمپکس داخلی از قوزک داخلی ، رباطهای سطحی و عمقی دلتوئید و رویه داخلی سطح مفصلی تالوس شکل می گیرد . و کمپکس خارجی از انتهای فیبولا ، رویه خارجی سطح مفصلی تالوس و رباطهای خارجی مچ ( رباط تالوفیبولار قدامی و خلف و کالکانئوفیبولار ) و مفصل ساب تالار شکل می گیرد .
بیومکانیک ورزش
در حرکات ورزشی خم شدن ناگهانی پا  بطوریکه کف پا به سمت خارج و کناره داخلی پا روی زمین باشد سبب صدمه ورزشی رباط دلتوئید سطحی و در صورت شدید بودن آسیب  به رباط دلتوئید عمقی می گردد .
جدا شدگی قوزک داخلی همراه با شکستگی انتهای تحتانی فیبولا می تواند در اثر کشش شدید رباط دلتوئید و بخصوص در افراد مسن اتفاق افتد .
برای ایجاد ناپایداری مچ لازم است که آسیب رباط یا شکستگی در هردو کمپکس داخلی و خارجی اتفاق بیافتد . بطور کلی شکستگی های مجزای غیر جابجا شده انتهای فیبولا با یا بدون آسیب دیدگی رباطهای قسمت مقابل را یک شکستگی پایدار به حساب می آوریم .
اغلب شکستگی های ناپایدار مچ ناشی از چرخش به خارج شدید استخوان تالاموس و تیبیا می باشد چنانچه در این حالت کف پا متوجه داخل باشد یک شکستگی مایل در استخوان فیبولا عارض می شود و چنانچه کف پا به سمت خارج باشد یک شکستگی وسط یا بالای فیبولا حادث می شود .
شایعترین شکستگی مچ پا مربوط به قوزک خارجی است که معمولاً در چرخش به خارج که کف پا متوجه داخل و پائین است رخ می دهد .

شرح حال 
در شرح حال توجه به چند مطلب اساسی است :
آیا سابقه آسیب به مچ را دارد .
آیا بلافاصله بعد از آسیب دیدگی قادر به تحمل وزن روی آن بوده یا بخاطر درد پا نتوانسته است  که در صورت عدم تحمل نیاز به بررسی رادیوگرافیک دارد .
وضعیت فضایی پا هنگام آسیب چگونه بوده : به پائین و داخل بوده یا پائین و خارج. پلانتارفلکسیون بوده یا دورسی فلکسیون داشته است .
معاینه
توجه به تورم و خونریزی احتمالی که اغلب در شکستگی ها وجود دارد .
بررسی دامنه حرکات مچ پا .
بررسی قدرت حرکات مچ پا .
بررسی وضعیت عصبی عروق پا .
لمس قوزک داخلی و خارجی از انتهای تحتانی و خلفی . چنانچه از قدام معاینه شوند احتمال تشخیص اشتباه شکستگی افزایش می یابد .
بررسی از جهت وجود یا عدم وجود کلیک در لمس ناحیه .
باید مفاصل بالا و پائین محل آسیب دیده هم معاینه شود تا شکستگی های احتمالی مجاور نادیده گرفته نشود .
باید یک معاینه کامل از بافت نرم محل ضایعه مثل معاینه رباطها صورت گیرد .
باید زائده استخوان پاشنه ای معاینه گردد .
باید ابتدای استخوان فیبولا هم معاینه گردد .

بررسی های تصویری
باید از هر بیمار یک عکس Anteroposterior و lateral و mortise view گرفته شود .
شکستگی های عرضی ناشی از نیروهای فشاری _ کششی هستند .
شکستگی های مارپیچی ناشی از نیروهای چرخشی هستند .
شکستگی عمودی قوزک معمولاً ناشی از اعمال فشار روی تالوس هست
ند .
هرگونه شکستگی جابجا شده قوزک را باید unstable محسوب کنیم چرا که همواره با آسیب رباطی در سمت مقابل همراهند و لذا مچ ناپایدار است .
در عکس رادیوگرافی باید به 5 مورد توجه شود که اغلب فراموش می شوند :
1- قاعده استخوان متاتارس پنجم
2- زائده خارجی استخوان تالوس
3- گنبد تالوسی
4- زائده خلفی قوزک ( تریگون )
5- زائده استخوان پاشنه ای
برخورد درمانی

فاز حاد آسیب:
بی حرکت کردن عضو
آتل بندی
یخ درمانی که در 24 ساعت اول باید هر 3-2 ساعت برای 20 دقیقه انجام گیرد و در بعد از 24 ساعت هر 2-4 ساعت تکرار گردد تا علائم فروکش کند .
بالا نگه داشتن عضو بالاتر از سطح قلب برای کاهش تورم .
درمان تخصصی
اغلب پزشکان اورژانس می توانند یک شکستگی ساده غیر جابجا شده را درمان کنند ( گچ گیری ) .
یک فرد با تجربه می تواند یک شکستگی غیر جابجا شده قوزک با درگیری سطحی خلفی قوزک که کمتر از 25% سطح مفصلی را شامل شود stable و درمان کند .
در موارد درگیری هر دو قوزک و آسیب دیگر unstable نیاز به جراحی و فیکس کردن از داخل وجود دارد