ورزش راز سلامتی

بدون شک می توان گفت اگر ورزش در زندگی ما نقش و اهمیت خودش را پیدا کند و برای آن برنامه داشته باشیم، این عارضه‌های ناخوشایند شاید از بین بروند یا کم رنگ تر شوند. زیرا شخص ورزشکار معمولاً سیگاری نمی‌باشد، به تغذیه سالم اهمیت می دهد، از اعصاب آرام تری برخوردار است، انرژی خود را درست مصرف می کند و کمتر اهل خشونت و عصبانیت است. افزون بر این اثرات مثبت ورزش بیش از این است زیرا ورزش باعث زیاد شدن توده عضلانی بدن و مصرف بیشتر انرژی نیز می شود. تمرینات مرتب و منظم ورزشی باعث کم شدن چربی می‌شود و نمی گذارد چاق و بیمار شوید. انرژی مصرفی روزانه با ورزش و زیادشدن توده عضلانی افزایش می یابد. ورزش پیر شدن و سالمندی را به تاخیر می اندازد و باعث حفظ تناسب اندام و زیبایی بدن افراد می شود، از پوکی استخوان جلوگیری می کند و سبب تقویت سیستم اسکلتی بدن می‌گردد. در ضمن ورزش به مصرف مستقیم اسیدهای چرب می‌انجامد، روش مطمئن و مناسب درمان چاقی و پیشگیری از برگشت آن است، زیرا عضلاتی که تحت تأثیر فعالیت ورزشی‌اند بدون نیاز به انسولین انرژی خود را علاوه بر گلوکز (نوعی قند مورد مصرف بافت ها و سلول های بدن) از اسیدهای چرب تامین می کنند. ورزش حتی برای بیمارانی که به مرض قند (دیابت) مبتلا می‌باشند مفید است. ورزش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، عروقی و سکته های مغزی را کاهش می دهد. ورزش باعث زیاد شدن مقدار گردش خون موثر در بدن می شود و از لخته شدن خون درسیاهرگ عمقی پا جلوگیری می‌کند و دستگاه قلبی عروقی و دستگاه تنفس و ایمنی بدن را تقویت می‌نماید. همچنین اثرات مثبت ورزش بر دستگاه گوارش را نباید نادیده گرفت. افزون بر این ورزش از افسردگی پیشگیری می‌کند، روحیه فرد را بالا می‌برد و در زندگی خانوادگی و اجتماعی و در شغل افراد تاثیرات سازنده‌ای‌ دارد. تجربه نشان داده است یک‌ شخص سالم و تندرست معمولاً از موقعیت و پیشرفت شغلی بهتری نسبت به افراد چاق و کند برخوردار است. در غایت ورزش از مبتلاشدن به آلودگی های اجتماعی، مثل سیگار کشیدن، مواد مخدر و … جلوگیری می‌کند، ذهن را تقویت می نماید و با اندیشه‌ای قوی می توان بر مشکلات و معضلات خانوادگی و اجتماعی بهتر فائق آمد.

 

نقش ورزش در سلامتي و شادابي

بنابر آخرين آمارهاي سازمان جهاني بهداشت (WHO) ، زندگي غيرفعال بزرگ ترين و اصلي ترين عامل از بين برنده بشر در سراسر جهان است، چرا كه يكي از آرزوهاي بشر فناناپذيري است. بايد اذعان داشت كه بدن انسان همواره سعي مي كند حتي با افزايش سن، خود را زنده نگه دارد. ورزش در سلامتي انسان نقش سزايي دارد، بدون ترديد ورزش به تمامي سيستم هاي بدن منفعت مي رساند. ورزش گردش خون را تقويت، سلامت قلب را بيشتر و مفاصل بدن را فرم مي دهد و انعطاف پذير نگه مي دارد. ورزش، همچنين كمك مي كند تا توده هاي استخواني حفظ و از امراض استخواني جلوگيري شود. ماهيچه ها روز به روز سفت تر و محكم تر مي شوند. همچنان كه مي دانيد با افزايش سن ماهيچه ها ضعيف تر شده و به طور ميانگين هر سال پس از 40 سالگي حدود 150 گرم از ماهيچه هاي خود را از دست مي دهيم. اما با ورزش منظم اين روند معكوس نمي شود. علاوه بر اين بسياري از فوائد ورزش كردن ناشناخته باقي مانده و در ميان عموم مطرح نمي شود، در صورتي كه بايد بدانيم با ورزش كردن عناصر مضر خون مانند قند، كلسترول و تري گليسيريد پايين آمده و ميزان كلسترول خوب (HDL) و بد(LDL) را تنظيم مي كند. يكي از مهم ترين نكات آن است كه ورزش به صورت منظم و دايمي ظرفيت رگ هاي قلب و شريان هاي اكليلي را با در كنار هم قرار دادن شريان هاي كوچك و جديد و مويرگ هايي كه در كنار رگ هاي نيم بسته پديد آمده اند، افزايش مي دهد. در همين راستا مراحل لخته شدن خون را به تا خير انداخته و به عنوان يك محافظ در مقابل حمله قلبي عمل مي كند.
ورزش آرام ولي منظم تا 50 درصد از بيماري هاي قلبي و حمله قلبي پيشگيري مي كند و خطر افزايش ديابت را كاهش مي دهد. همچنين ورزش مغز را تقويت و در واقع قدرت حافظه را زياد مي كند و خطر ابتلا به آلزايمر و جنون مغزي را به تعويق مي اندازد و به طور قابل توجهي از افسردگي مي كاهد. ميزان مصونيت و ايمني بدن كه با افزايش سن رو به كاهش دارد تنها در سايه ورزش مستمر نه تنها كاهش نيافته بلكه بيشتر مي شود. يك ليست نامحدود از مزيت هاي ورزش كه منجر به افزايش طول عمر، تعويق پيري و بهبود كيفي زندگي شده را مي توان ارايه كرد. ساده ترين، معمول ترين و شايد ايده آل ترين نوع آن پياده روي است. حدود 20 تا 30 دقيقه ورزش ايروبيك به مدت سه بار در هفته فرد را جوان تر، چابك تر و متناسب مي سازد. پياده روي تند با سرعت 3 تا 4 كيلومتر در ساعت فرد را شاداب و پرانرژي كرده و نقش حياتي در ايجاد يك زندگي بدون بيماري ايفا مي كند.